از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، شما هم می توانید تفسیر ای در سايت ثبت کنید، تا با نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود.
 » تفسیر المیزان - خلاصه
(ان الذین کفروا لن تغنی عنهم اموالهم ولا اولادهم من الله شیئا):(آنانکه کافر شدند بطور محقق بدانند که اموال و اولادشان به هیچ وجه و ازهیچ جهت آنها را بی نیاز از خدا نمی کند)(اغنی عنه ماله من فلان )یعنی مالش او رااز فلانی بی نیاز کرده است و دیگر احتیاجی به او ندارد، انسان از ابتدای خلقت محتاج است ،ابتدابه غذا،سپس به مال که آن راکلیدگشایش همه مشکلات زندگی می داند و لذا خالق مدبر را فراموش می کند و حب مال در او رسوخ می نماید اما کافران و مخصوصا یهودیان در پندار خویش به خطا رفته ومی پندارند اموال و اولادشان آنها را از خدا بی نیاز می کند،(واولئک هم وقودالنار):(و اینان آتش زنه دوزخ هستند) یعنی حصر را می رساند و تکذیب کنندگان از کفار،اصل در عذاب ، وافروخته شدن آتشند و دیگران به آتش آنهامی سوزند. [ نظرات / امتیازها ]
نظرات کاربران :
1) زارع بیدکی : عالی بود
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  سيد علي بهبهاني - تفسیر تسنیم
کافران به جای اعتقاد و اعتماد به خدا اموال و اولادشان را مایه دلگرمی خویش و خود را از خدا و دستاورد وحی بی‏نیاز می‏پندارند و خدای سبحان، سستی این پندار را گوشزد می‏فرماید تا اتمام حجّتی بر کافران باشد و برخی از اهل ایمان را که مرعوب ثروت و نیروی انسانی آنان می‏شدند، به این اصل اساسی آگاه سازد که دارایی‏ها و فرزندان کافران در برابر اراده خلل ناپذیر ذات اقدس پروردگار هرگز نمی‏تواند از کارشان گره بگشاید و آنان در عذاب دردناک فقر و دوری از رحمت خداوندی می‏سوزند و آتش‏زنه یا آتش‏گیره دوزخ‏اند.
[ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
 » تفسیر نور
«وَقود» به معناى مادّه‏ى سوختنى است. وسیله‏ى آتش‏زایى دوزخ دو چیز است: سنگ‏ها و انسان‏ها؛ «وقودها الناس و الحجارة» خصلت‏ها و افکار و اعمال، هویّت انسان را دگرگون مى‏کند و انسان به سوخت آتش تبدیل و خود عامل سوختن خود مى‏شود.
غیر او هیچ کس، نه در دنیا و نه در آخرت، نیازهاى واقعى انسان را تأمین نمى‏کند و انسان در هر حال به او نیازمند است. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  مرضيه اسدي - نسیم حیات
این آیه می فرماید : اگر کافران تصور می کنند که اموال و اولاد می توانند در سرای دیگر از آن ها دفاع کنند ، سخت در اشتباهند . آن ها اهل دوزخ هستند و آتش از درونشان زبانه خواهد کشید ، وآنان خود آتش گیره و هیزم آتش هستند(اُلئِکَ هُم وَقُودُ النّارِ) [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  ابراهيم چراغي - تفسیر تسنیم
کافران به جای اعتقاد و اعتماد به خدا اموال و اولادشان را مایه دلگرمی خویش و خود را از خدا و دستاورد وحی بی‏نیاز می‏پندارند و خدای سبحان، سستی این پندار را گوشزد می‏فرماید تا اتمام حجّتی بر کافران باشد و برخی از اهل ایمان را که مرعوب ثروت و نیروی انسانی آنان می‏شدند، به این اصل اساسی آگاه سازد که دارایی‏ها و فرزندان کافران در برابر اراده خلل ناپذیر ذات اقدس پروردگار هرگز نمی‏تواند از کارشان گره بگشاید و آنان در عذاب دردناک فقر و دوری از رحمت خداوندی می‏سوزند و آتش‏زنه یا آتش‏گیره دوزخ‏اند.
[ نظرات / امتیازها ]

[ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  مسعود ورزيده - تفسیرنمونه
در آیات گذشته وضع مومنان و غیر مومنان در برابر آیات محکم و متشابه بیان شده بود، در ادامه این بحث از وضع دردناک کافران در روز قیامت پرده بر مى دارد و عواقب شوم اعمالشان را براى آنها مجسم مى سازد، مى فرماید: کسانى که کافر شدند اموال و ثروتها و فرزندانشان آنها را از خداوند بى نیاز نمى کند (و در برابر عذاب الهى به آنان کمک نمى نماید) و آنها آتشگیره دوزخند (ان الذین کفروا لن تغنى عنهم اموالهم و لا اولادهم من الله شیئا و اولئک هم وقود النار).
اگر تصور مى کنند فزونى ثروت و نفرات و فرزندان مى تواند آنها را از عذاب الهى در این جهان یا در آخرت حفظ کند سخت در اشتباهند.
بعضى از مفسران ، این آیه را اشاره به یهود بنى نضیر و بنى قریظه دانسته اند که به اموال و فرزندان خود افتخار مى کردند، ولى مسلما آنها یکى از مصادیق این آیه بوده اند، و مفهوم آن چنان گسترده است که کفار دیروز و امروز را شامل مى شود.
وقود - چنانکه در سابق نیز اشاره شد - به معنى آتشگیره و چیزى که آتش را با آن مى افروزند (مانند هیزم ) مى باشد، نه آتشزنه (مانند کبریت ) و تعبیر و ((اولئک هم وقود النار)) (و آنها هیزم آتش دوزخند)، مى رساند که آتش دوزخ از درون وجود خود آنها زبانه میکشد، و وجود آنها است که آنها را آتش مى زند.
البته در بعضى از آیات داریم که آتشگیره دوزخ ، علاوه بر گنهکاران ، سنگها نیز مى باشند که ظاهرا منظور از آن بتهائى است که از سنگ مى ساختند، بنابراین آتش دوزخ از درون وجود خودشان و اعمال و معبودهاى خودشان شعله ور مى گردد. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  عبدالله عبداللهي - اثنی عشری
إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً وَ أُولئِکَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ «10»
إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا: بدرستى که آنانکه کافر شدند به خدا و پیغمبر و دین حق در هر عصر از اعصار و زمانى از ازمان، لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ‌: هرگز بى‌نیاز نگرداند و دفع نکند و باز ندارد آنها را مالهاى ایشان که بدان مى‌نازند، وَ لا أَوْلادُهُمْ‌: و نه فرزندان ایشان که به وجود آنان افتخار کنند. مِنَ اللَّهِ شَیْئاً:
از عذاب خدا هیچ چیز را، نه در دنیا اگر به محنت و بلیّه دچار شوند، و نه در آخرت وقتى ایشان را به جهنم کشند؛ حاصل آنکه بسیارى مال و منال و اولاد، عذاب خدا را از آنها دفع نخواهد کرد. یا اموال و اولاد، بى‌نیاز نگرداند آنها را از رحمت و طاعت الهى، یعنى به جاى رحمت و طاعت، مال و اولاد به ایشان نفع نرساند؛ چنانچه به رحمت و طاعت بهره مى‌بردند، اگر ایمان داشتند. وَ أُولئِکَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ:
و آن گروه کافران، ایشانند گیرانه آتش جهنم مانند هیزم که آتش را مى‌افروزد بدنهاى کفار، جهنم را مشتعل گرداند. چنانچه در آیه دیگر فرماید:
فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِی وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ: بپرهیزید آتشى را که گیرانه آن، مردم و سنگ کبریت مى‌باشد.
تنبیه: آیه شریفه تهدید و تحذیر از کفر، و آگاهى است به آنکه کافر اگر در دنیا جاه و جلال و مال و اولاد داشته باشد، هیچیک دافع عذاب الهى نخواهد بود؛ و گیرانه آتش جهنم، بدنهاى آنها مى‌باشد.
[ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
 » پرتوی از قرآن
إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوٰالُهُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُهُمْ مِنَ اَللّٰهِ شَیْئاً، وَ أُولٰئِکَ هُمْ وَقُودُ اَلنّٰارِ کفروا حدوث و گرایش به کفر را از گذشته تا حال مى رساند، لن تغنى: ابدیت منفى را در آینده، عنهم: دفاع و نگهداریها، مِنَ اَللّٰهِ : آنچه را از جانب خداست: ایمان، مواهب، بصیرت، استعدادها، یا عذابها و شکست هایى که از جانب خدا و به اقتضاى سنن الهى به کفر پیشگان باید برسد شیئا: مفعول لن تغنى و بیان آن یا من اللّٰه است أُولٰئِکَ هُمْ وَقُودُ اَلنّٰارِ : جملۀ اسمیه و اشارۀ کنایى به بعید و ضمیر جمع بیان ثبات، تأکید و حصر است: آنان که به کفر گرائیدند، از سقوطشان نگه نمى دارد اموالشان و نه اولادشان، در برابر آنچه از جانب خداست، از ایمان به حق و شناخت وظائف که براى مؤمنان است، و یا عذاب و شکستى که براى کافران، هیچگونه بى نیازى یا هیچ چیزى که از جانب خدا نباشد: شیئا، اینها خود گیرانۀ آتشند

این از لوازم کفر است که هر چه آدمى فطریات و استعدادهاى انسانى را که حرز بقاء و حیات است، زیر پرده هاى شهوات و آمال گذارد و آنها را در تاریکى هاى آن پنهان کند، به جمع مال بیش از ضروریات و وسیلۀ حیاتى و جمع نفرات که از همه نزدیکتر اولاد است، حریصتر مى شود، تا زیر چنین سپرى خود را از آسیبهاى طبیعى و اجتماعى و عوامل فساد نگه دارد کافر به معناى اصلى همین است، همین که عرضیات گذرا و علاقه هاى اعتبارى را که خود او باید سررشته هاى ناتوان آنها را نگه دارد تا نگسلد، به جاى جوهریات و مواهب ذاتى نگهبان و وسیلۀ بقاء مى گیرد، با اینکه اینها همه نیاز است نه بى نیازى، هر چه نیاز بیشتر، نیازمندى و نگرانى بیشتر و تهاجم موجبات سقوط و فنا شدیدتر لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوٰالُهُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُهُمْ مِنَ اَللّٰهِ شَیْئاً کافر که ایمان فطرى و عقلى به مبدأ و مسیر حیات و مسئولیت هاى ناشى از آن را ندارد، از خود و خلایق و خلق بیگانه، و با بیگانه: مال و مظاهر آن، یگانه مى گردد و با آنها ترکیب مى یابد و بالا و پائین مى رود و زیر و زبر مى شود و با موج آنها موج برمى دارد و حباب و کف و برخورد به دیوارهاى ساحل، آن گاه برگشت و فنا: فَأَمَّا اَلزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفٰاءً و آنچه نافع است پایدار مى ماند: « وَ أَمّٰا مٰا یَنْفَعُ اَلنّٰاسَ فَیَمْکُثُ فِی اَلْأَرْضِ » آنها کفند، چون ترکیبى هستند از هواى درونى و پرده و نمایى از آب دارند و روى امواج متضاد و گسیخته و ناپایدار مى روند از دیگر نظر، گیرانۀ آتشند که مواهب و انگیزه هاى انسانیشان با شهوات و غرائز پست و نامقاومشان درگیر است تا حد پوکى و پوکۀ قابل احتراق أُولٰئِکَ هُمْ وَقُودُ اَلنّٰارِ : آتش جنگها و احتراق نفوس و استعدادها شعله هاییست از همین گیرانه (وقود) ها، دودهایى که فضاى بشرى و طبیعى را مسموم ساخته است از همین دوزخ افزایش جویى مى باشد آیا انسان با همۀ استعدادها و مواهب عالى و متعالى براى همین است و باید ساقط شود؟ ساقطتر از دیگر جانوران و خشک و پوک و پوکۀ دوزخ، هم سوختن و هم سوزاندن و هم تهى و بى سپر در برابر حوادث و عوامل فنا؟ مگر از درون خود سرچشمه ندارد تا بجوشد و آتش ها را خاموش و استعدادها را برویاند و علم و حیات نیرومندى یابد تا وقایه و سپرى در برابر حوادث سازد؟ آن سرچشمه چگونه و به چه وسیله باید باز و جارى گردد؟ جز با ایمان و پیوستگى به مبادى حیات و حرکت صعودى به سوى آن و در پرتو آیات و علم راسخ و رساننده به تأویل متشابهات ؟ چون در پرتو شعاعهاى آیات سرچشمۀ ایمان جارى شد و دیدها باز و علمها راسخ گردید و قدرت توحیدى به حرکت آمد و به حرکت آورد و رویاند، آتش هاى آتش افروزان و هیمه کشان اموال سرد، و صفشان در برابر صف ایمان شکسته و ورشکسته، و اموالشان و نفراتشان که یگانه وسیلۀ غنا و تاخت و تازشان بود، وبالشان مى گردد: إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوٰالُهُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُهُمْ این حقیقتى است از درون حیات در متن تاریخ متضاد و متحرک [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
 » تفسیر مخزن العرفان در علوم قرآن
إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوٰالُهُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُهُمْ مِنَ اَللّٰهِ شَیْئاً آیه در وصف کسانى است که کفر ورزیدند و بمال و اولاد و باقى عناوین دنیوى دل خوش کردند و گمان کردند مال و اولاد آنان را از حق بى نیاز مى گرداند و دین حق را انکار کردند و زیر بار حکم خدا نرفتند دیگر این جهودان ندانستند که مال و اولاد هرگز کسى را از حق بى نیاز نمى گرداند زیراکه آنچه هست مال خدا و ملک او و تحت اختیار وى است و بدست غیر او عاریتى است بمحض اراده حق تعالى از وى گرفته مى شود و انسان همیشه نیازمند به او است و براى ممکن بى نیازى تصور ندارد و او فقیر الى اللّه است، زیراکه ممکن به خود «لیس»و بحق«ایس»است چگونه شخص عاقل چنین گمان مى کند که مال و اولاد وى را از حق بى نیاز مى گرداند درحالى که در هر آنى آنچه را که به آن مى نازد ممکن است از وى گرفته شود

وَ أُولٰئِکَ هُمْ وَقُودُ اَلنّٰارِ آتش گیره را وقود نامند چنین مردمانى آتش گیره آتشند قوله تعالى در سوره بقره آیه 22 «وَقُودُهَا اَلنّٰاسُ وَ اَلْحِجٰارَةُ »

شاید آیه اشاره به این باشد که همین طورى که کافرین در دنیا منشأ فساد و گمراهى مردمند در قیامت که هر چیزى به حقیقت جوهرى خود بروز و ظهور پیدا مى کند چنین مردمان فاسدى که منشأ فسادند در آنجا«وقود»و هیزم جهنمند که شرّ آنها ظاهر مى گردد

و در قیامت بعیان مى بینند که مالشان مار بوده و اولادشان مثل غل و زنجیر آنها را در بند کرده قوله تعالى در سوره معارج آیه 11 فرموده«یوم یَوَدُّ اَلْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذٰابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ وَ صٰاحِبَتِهِ وَ أَخِیهِ وَ فَصِیلَتِهِ اَلَّتِی تُؤْوِیهِ » این آیات انسان را یادآور مى شود که البته روزى خواهد آمد که انسان حاضر است که اگر مى شد و بر فرض تمام دنیا را دارا بود فداء دهد و از عذاب برهد کسى که ایمان در قلبش تمرکز نموده امروز که روز چاره و دسترسى است علاج روز بیچارگى و درماندگى خود را بقدر امکان مى کند که آن وقت ناامید و حسرت زده و مأیوس نگردد [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
 » تفسیر کاشف
إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوٰالُهُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُهُمْ مِنَ اَللّٰهِ شَیْئاً وَ أُولٰئِکَ هُمْ وَقُودُ اَلنّٰارِ اگر کسى آیات قرآن را دربارۀ ثروتمندان و مالداران بررسى کند، خواهد دید که این کتاب آنان را با زشت ترین صفات و رذایل اخلاقى وصف کرده است از آن جمله، صفت «نافرمانى» است، چنان که در آیۀ ششم سورۀ علق آمده است: «هرگاه انسان خویشتن را بى نیاز بیند، نافرمانى مى کند»

از جمله این صفات ناشایست، غرور و انکار است:

«آن مرد ستم بر خویشتن کرده و به باغ خود درآمد و گفت: نپندارم که این باغ هرگز از میان برود» یکى دیگر از آن صفات، طمع و زیاده طلبى است: «او را مالى بسیار دادم آن گاه طمع مى بندد که زیادت کنم» همچنین از جمله صفات رذیلۀ انسان، آن است که گمان باطل مى برد، ثروت او را از عذاب و کیفر الهى مصون مى دارد: «گفتند: اموال و اولاد ما از همه بیشتر است و کس ما را عذاب نکند»

خداوند سبحان این توهّم باطل را رد مى کند و مى گوید: اموال و اولاد، هرگز صاحبان آنها را از عذاب خداوند نمى رهاند، بلکه آنان را در فرداى قیامت همچون هیزم و چوب، سوخت آتش قرار خواهد داد طرفداران باطل خیال مى کنند که اموال و اولاد آنان در زندگى، موجب مصونیت و نگه دارى ایشان خواهد شد حتّى اگر رودرروى طرفداران حق بایستند، لکن در صحنه هاى جنگ و جهاد، ضعف و ناتوانى آنها بر ایشان آشکار شده است؛ زیرا خدا راستگویان را یارى و دروغ گویان و اسرافگران را ذلیل و خوار مى کند

ثروت اندوزان تاریخ، جنایتى زشت تر، شدیدتر و بزرگ تر از جنایات سرمایه داران و صاحبان ثروت هاى انباشتۀ زمان ما سراغ ندارد، زیرا آنها هستند که فتنه ها برمى انگیزند، آتش جنگ ها را روشن مى کنند و طرح سرکوب و نیرنگ ها را علیه حرکت هاى آزادى بخش، در جاى جاى جهان مى ریزند ازاین رو، گروه هاى مزدور، ناوها و هواپیماها و جاسوسان خود را در نقاط مختلف جهان مى فرستند تا تمام دنیا را به یک شرکت سهامى تبدیل سازند و صاحبان آن میلیونرها باشند این سرمایه داران جز به سهام [شرکت هاى خود]، به هیچ چیز ایمان ندارند، نه به خدا، نه به انسانیت و نه به هیچ چیزى دیگر! و ملّت هاى جهان باید سود این سهام را از قیمت نان، خون و آیندۀ

خود بپردازند سرمایه داران از دولت هاى این ملل [مستضعف] براى ایجاد رعب و وحشت و وارد آوردن فشار اقتصادى و سیاسى بر مستضعفان، سوءاستفاده مى کنند

آنان از هر راهى که ممکن باشد، کشور یکپارچه را تجزیه مى کنند و وحدت ملّى آن را به هم مى ریزند، تا همگى در برابر استثمار و احتکار آنها سر فرود آورند [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.