از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، شما هم می توانید پیام ای در سايت ثبت کنید، تا با نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود.
  وارثان حقیقى میراث انبیاء - مسعود ورزيده
در آیات مورد بحث ، از این کتاب آسمانى و دلائل صدق آن و همچنین حاملان واقعى کتاب سخن مى گوید، و بحثى را که در آیات پیشین پیرامون توحید بود با این بحث که پیرامون نبوت است تکمیل مى کند.
مى فرماید: ((آنچه از کتاب بر تو وحى فرستادیم حق است ، و آنچه را در کتب پیشین آمده تصدیق مى کند، خداوند نسبت به بندگانش آگاه و بینا است )) (و الذى اوحینا الیک من الکتاب هو الحق مصدقا لما بین یدیه ان الله بعباده لخبیر بصیر).
با توجه به اینکه حق به معنى چیزى است که با واقعیت منطبق و هماهنگ است ، این تعبیر دلیلى است براى اثبات این مقصود که این کتاب آسمانى از سوى پروردگار نازل شده ، زیرا هر چه بیشتر در محتواى آن دقت مى کنیم آن را با واقعیتها هماهنگتر مى بینیم .
تناقضى در آن وجود ندارد، دروغ و خرافهاى در آن دیده نمى شود، اعتقادات و معارف آن هماهنگ با منطق عقل است ، و تواریخش خالى از اسطوره ها و افسانه ها، و قوانینش موافق با نیازمندیهاى انسانها، این حقانیت دلیل روشنى است بر اینکه از سوى خدا نازل شده است .
در اینجا براى تبیین موقعیت قرآن از کلمه ((حق )) استفاده شده ، در حالى که در آیات دیگرى از قرآن از کلمه ((نور))، ((برهان ))، ((فرقان ))، ((ذکر))، ((موعظه )) و ((هدى )) استفاده گردیده است که هر کدام ناظر به یکى از برکات قرآن و ابعاد آن است و کلمه حق جامع همه آنهاست .
((راغب )) در ((مفردات )) مى گوید: اصل ((حق )) به معنى مطابقت و موافقت است ، و این کلمه بر چند معنى اطلاق مى شود:
((نخست )) کسى که چیزى را بر اساس حکمت ایجاد مى کند، و به همین دلیل به خداوند حق گفته مى شود فذلکم الله ربکم الحق (یونس ‍32).
((دوم )) به چیزى که بر اساس حکمت ایجاد شده نیز حق گفته مى شود، و چون عالم هستى فعل خدا است و موافق با حکمت ، تمام آن حق است ، چنانکه قرآن
مى گوید: ما خلق الله ذلک الا بالحق خداوند این موجودات (خورشید و ماه و منازل آنها) را جز به حق نیافریده (یونس - 5).
((سوم )) به اعتقاداتى که مطابق واقعیتهاست حق گفته مى شود فهدى الله الذین آمنوا لما اختلفوا فیه من الحق ((خداوند مؤ منان را به سوى آنچه از حق اختلاف کرده بودند رهنمون شد)) (بقره - 213).
((چهارم )) به سخنان و افعالى که بر طبق وظیفه و در وقت مقرر انجام مى شود نیز حق گفته مى شود، همانگونه که مى گوئیم : ((سخن تو حق است و کردارت حق )).
بنابراین حق بودن قرآن مجید هم از این نظر است که سخنى است مطابق مصالح و واقعیتها، و هم از این نظر که عقائد و معارف موجود در آن با واقعیت هماهنگ است ، و هم کار خداوندى است که آنرا بر اساس ‍حکمت آفرید و خود خداوند که عین حق است در آن تجلى کرده و عقل چیزى را که حق و واقعیت است تصدیق مى کند.
جمله ((مصدقا لما بین یدیه )) دلیل دیگرى بر صدق این کتاب آسمانى است چرا که هماهنگ با نشانه هائى است که در کتب پیشین در باره آن و آورنده اش آمده است (در این زمینه بحث مشروحى ذیل آیه 41 از سوره بقره آورده ایم ).
جمله ((ان الله بعباده لخبیر بصیر)) بیانگر علت حقانیت قرآن و هماهنگى آن با واقعیتها و نیازها است ، چرا که از سوى خداوندى نازل شده که بندگان خود را به خوبى مى شناسد و نسبت به نیازهایشان بصیر و بینا است .
در اینکه فرق میان ((خبیر)) و ((بصیر)) چیست ؟ بعضى گفته اند ((خبیر)) به معنى آگاهى از بواطن و عقائد و نیات و ساختمان روحى انسان ، و ((بصیر))
به معنى بینائى نسبت به ظواهر و پدیده هاى جسمانى او است .
بعضى دیگر ((خبیر)) را اشاره به اصل آفرینش انسان و ((بصیر)) را اشاره به اعمال و افعال او مى دانند.

[ برای مشاهده توضیحات کلیک کنید. ]

[ نظرات / امتیازها ]
منبع : تفسیرنمونه قالب : تفسیری موضوع اصلی : سنت‌های خداوند گوینده : مسعود ورزیده
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.