1 - گرفتارى هاى هر کس در قیامت، جایى براى رسیدگى او به دیگران باقى نگذاشته، او را به خود مشغول خواهد ساخت.
لکلّ امرىء منهم یومئذ شأن یغنیه
به هر امرى از امور «شأن» گفته مى شود (قاموس); جز این که سیاق آیه شریفه دلالت بر عظمت شأن مورد نظر دارد. فعل «اغنى» ـ چه با حرف «عن» و چه بدون آن باشد ـ به معناى «کفى» است (مفردات راغب). کفایت کردن شأن و کار، به معناى پر شدن فرصت ها است; به گونه اى که براى کار دیگر امان ندهد. اکتفا به بیان وضعیت مردان با کلمه «امرىء»، به جهت وضوح هم سرنوشت بودن زنان با آنان است.
2 - تمام انسان ها در قیامت، نگران وضعیت خود و در تلاش براى رفع گرفتارى هاى خویش اند.
لکلّ امرىء منهم یومئذ شأن یغنیه
3 - شداید قیامت، ازمیان برنده فرصت بهره رساندن خویشاوندان به یکدیگر است.
یوم یفرّ المرء من أخیه ... لکلّ امرىء منهم یومئذ شأن یغنیه
جمله «لکلّ امرىء ...»، بیانگر علت فرار خویشاوندان از یکدیگر است و نشان مى دهد که در آن سرا گرچه عواطف خویشاوندى هم وجود داشته باشد; ولى سودى نخواهد داشت.
4 - گرفتارى ها و دل نگرانى هاى انسان در قیامت، از نخستین لحظات آن آغاز مى شود.
فإذا جاءت الصاخّة ... لکلّ امرىء منهم یومئذ شأن یغنیه
جمله «لکلّ امرىء...» ـ به دلیل «یومئذ» ـ دلالت دارد که زمان پیدایش «صاخّة» (غرّش کرکننده)، هنگام بروز گرفتارى ها است.
[ نظرات / امتیازها ]