قوله تعـــالی: {فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجَوارِ الْکُنَّسِ وَ اللَّیْلِ إِذا عَسْعَسَ وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَریمٍ}
"اینچنین نیست سوگند به ستارگان بازگردنده و سیار و روندگان و پنهان شونده در مکان خود و قسم به شب تار هنگامیکه جهان را تاریک کند و به صبح روشن وقتیکه دم زند این قرآن کلام رسول بر حق است."
و مراد از ستارگان کواکب سیاره است مانند مشتری زحل مریخ عطارد زهره و غیره و برای آن خنس چون در روز نابینا و شب ظاهر و هویدا باشند...
در کافی ذیل آیه {فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ} از ام هانی روایت کرده که از حضرت باقر ع پرسش کردم معنای آیه را فرمود مقصود از خنس امام است که پنهان میشود از نظر مردم در دویست شصت هجری و منقطع میشود علم و دانش او از مردم پس از آن ظهور می نماید و مانند ستاره شهاب که در شب تاریک درخشنده است میدرخشد و اگر آنزمان را درک نمودی خوشا بحالت و دیدگانت روشن باد.
[ برای مشاهده توضیحات کلیک کنید. ]توضیح : محمّد بن عباس ذیل آیه {وَ اللَّیْلِ إِذا عَسْعَسَ} از اصبغ بن نباته روایت کرده که از امیرالمؤمنین ع معنای آیه را سؤال نمودم فرمود: خــــــداوند مثل زده آن را برای کسانیکه از صاحبان امر و ائمه ایکه خــــداوند آنها را معین نموده عدول کردند و دعوی ولایت برای خودشان کردند. (و مقصود از صبح, ائمه معصومین است که نور آنها روشن تز از نور صبح است وقتی دمیده میشود.)
[ بستن توضیحات ] [ نظرات / امتیازها ]