نويسنده : فاطمه نصیری خلیلی
کلید واژه : قلب سخت، بیحاصل، ریاکار، انفاق، صدقه
قلوب سنگی ، دانه بیحاصل ، بوستان سرسبز
نويسنده : فاطمه نصیری خلیلی
کلید واژه : پشه، حیوان، سنت الهی
پشه ضعیف، مانند حیوانات، سرگذشت گذشتگان
نويسنده : فاطمه نصیری خلیلی
کلید واژه :
قرآن، اقیانوس بیکرانی است که ضمن این که دارای ساحلهایی در وادی بی نهایت و عمقی به ژرفای خالق آن است، بخشنده ای است که مشتاقان خویش را به تناسب استعداد و ظرفیتی که دارند و اشتیاق و طلبی که می نمایند بهره می دهد.
نويسنده : فاطمه نصیری خلیلی
کلید واژه :
داستان مسافری که قدم در راه میگذارد برای رسیدن به خدا ...
نويسنده : فاطمه نصیری خلیلی
کلید واژه : استعاذه- پناه به قرآن
دو سوره ناس و فلق" معوذتان یا معوذتین" نامیده می شوند. زیرا از ویژگی های این دو سوره، این است که با خواندن این دو سوره می توان خود یا کس دیگری را " تعویذ" کرد. تعویذ یعنی در پناه قراردادن، دفع شر کردن و حفظ نمودن. به عبارت دیگر، خواندن این دو سوره باعث دفع بعضی از شرور و آفات خواهد شد. و مُعوذ، اسم فاعل تعویذ و به معنای تعویذ کننده، در پناه قرار دهنده و حفظ کننده است.
نويسنده : عطیه صفاری
کلید واژه :
حالا غیبت میکنیم بعدشم توبه............................
نويسنده : ابراهیم چراغی
کلید واژه :
در مورد خداوند دو نوع تعبیر وجود دارد؛ اسماءالهی و "صفات الهی. این دو تعبیر تفاوت چندانی باهم ندارند و تنها فرقشان اینست که صفت دلالت میکند بر معنایی از معانی؛ مانند "علم" که ذات خدا متّصف بر آن است و اسم بر ذاتی دلالت میکند که با صفتی لحاظ شده باشد؛ پس اسم در واقع بیانگر کمالات و صفاتی است که جزو ذات خداوند است؛ مثلاً "حیات و علم" صفت، اما "حیّ و عالم" اسم هستند.[7]
نويسنده : ابراهیم چراغی
کلید واژه :
مباهله از ریشهی "بهل" در لغت به معنای رها کردن آمده و "ابتهال" که از همان ماده است به معنای تضرع و خضوع در دعا معنا شده است.[1] اما مباهله در قرآن کریم به معنای ملاعنه و لعن و نفرین یکدیگر مطرح شده است؛[2] پس لعن از لوازم دعای انسان به حساب میآید که در قرآن به این معنا بیان شده و علماء به این اعتبار، ابتهال را به لعن معنا کردهاند.[3]
نويسنده : عطیه صفاری
کلید واژه : گفتگوی دوست داشتنی
گفتگوی ما با خدا
نويسنده : محمد نادری
کلید واژه :
قرآن واقعا شرمنده ام