استاد الهی قمشهای آیه را این گونه ترجمه می کند؛
ﻭَﺍﺿْﺮِﺏْ ﻟَﻬُﻢ ﻣَّﺜَﻞَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻛَﻤَﺂءٍ ﺃَﻧﺰَﻟْﻨَﺎﻩُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺴَّﻤَﺂءِ ﻓَﺎﺧْﺘَﻠَﻂَ ﺑِﻪِ ﻧَﺒَﺎﺕُ ﺍﻟْﺄَﺭْﺽِ ﻓَﺄَﺻْﺒَﺢَ ﻫَﺸِﻴﻤﺎً ﺗَﺬْﺭُﻭﻩُ ﺍﻟﺮِّﻳَﺎﺡُ ﻭَﻛَﺎﻥَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﻲ ﻛُﻞِ ّ ﺷَﻲْ ءٍ ﻣُّﻘْﺘَﺪِﺭﺍً(آیه ٤٥ سوره مبارکه کهف)
ﻭ برای امت، زندگانی دنیا را چنین مثل زن که ما آب بارانی از آسمان نازل کنیم و به آن آب، درختان و نباتات گوناگون زمین درهم پیچیده و خرم بروید، سپس همه درهم شکسته و خشک شود و به دست بادها زیر و زبر و پراکنده گردد، و خدا بر هر چیز اقتدار کامل دارد.
در این ترجمه، مَثَل برای امت در نظر گرفته شده است اما عده ای از مترجمین، مَثَل را ﺑﺮﺍی ﺩﻧﻴﺎﻃﻠﺒﺎﻥ ﻏﻔﻠﺖﺯﺩﻩ یا به این اشکال یا برای همان ضمیر آنها،در نظر گرفتند که به نظر می رسد، خطاب، همه هستند و همگی بدانند و همیشه این موضوع را نصب العین خود قرار دهند که مَثَل دنیا این گونه است. این مترجم با آوردن کلمه امت، سعی کرده است که ضمیر را هم برای خواننده خود روشن کند. اما، موضوع دیگر، بحث مَثَل است که در این ترجمه می گوید: چنین مَثَل بزن که ما آب بارانی از آسمان نازل کنیم، بعد فلان میشود و بهمان، که می بینیم باران، جزوی از مَثَل می شود اما در ترجمه های دیگر، مَثَل را فقط ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺁب یا باران می بیند که باران، کُل مَثَل است و این که گیاه روییده میشود و خزان می گردد جدای از مَثَل به نظر می رسد به گونه ای که مثلاً رابطه ی خزان با باران مشخص نمیشود. در ادامه، با ادبیاتی زیبا ترجمه را پی می گیرد و می گوید: درختان و نباتات گوناگون زمین درهم پیچیده و خرم بروید ، سپس همه درهم شکسته و خشک شود و به دست بادها زیر و زبر و پراکنده گردد. که در این قسمت ترجمه هم، کلمه ی درختان را در کنار گیاهان دیگر هم دیده می شود که در باغ ها درهم پیچیده می شوند و این وضعیت اختلاط را هم کسب می کنند که بهرحال آن ها هم روزی خزان شده و به دست باد زیر و زبر و پراکنده خواهند شد.
[ نظرات / امتیازها ]